X
تبلیغات
موسیقی مازندرانی و خبر های روز استان

موسیقی مازندرانی و خبر های روز استان

گروه موسیقی مازنی

چقدرعهجيبه که تا مريض نشي کسي برات گل نمي يار

چقدرعهجيبه که تا مريض نشي کسي برات گل نمي يار
تا گريه نکني کسي نوازشت نمي کنه
تا فرياد نکشي کسي به طرفت برنمي گرده
تا قصد رفتن نکني کسي به ديدنت نمي ياد
و تا وقتي نميري کسي تورو نمي بخشه

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:45  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:42  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:42  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

صدایت کردم از ژرفای یک یاس

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:40  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

لاله

 
+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:39  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

گفتي زير باران بايد رفت رفتم ولي


 

  گفتي چشمها را بايد شست ! شستم ولي.....

گفتي جور ديگر بايد ديد! ديدم ولي.....  

گفتي زير باران بايد رفت رفتم ولي ...

او نه چشم هاي خيس و شسته ام را نه نگاه ديگرم را هيچکدام را نديد فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و گفت : ديوانه ي باران نديده

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:39  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

این روزا عادت همه رفتن و دل شکستنه

این روزا عادت همه رفتن و دل شکستنه

درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه

این روزا مشق بچه ها یه صفحه اشفتگیه

گرد روی ایینه ها فقط غم زندگیه

این روزا درد عاشقا فقط غم ندیدنه

 مشکل بی ستاره ها ی کم ستاره چیدنه

این روزا کار گلدونا از شبنمی تر شدنه

 ارزوی عاشقا یه شب کبوتر شدنه

 این روزا کار ادما دلای پاک رو بردنه

 بعدش اونو گرفتنو به دیگری سپردنه

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:37  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

لا لا لا لا

لا لا لا لا

نخواب سودی نداره
همون بهتر که بشماری ستاره
همون بهتر که چشمات وا بمونه
که ماه غصه اش نشه تنها بیداره

لا لا لا لا
نخواب باز هم سفر رفت
نمیدونم به کارون یا خزر رفت
فقط دردم اینه مثل همیشه بدون اطلاع و بی خبر رفت

لا لا لا لا
نخواب میدونه جنگه
دست هر کی میبینی یه تفنگه
یه عمره دور چشماش گشتم اما نفهمیدم که اون چشما چه رنگه

لا لا لا لا
نخواب زندونه دنیا ، سر ناسازگاری داره با ما
بشین باز هم دعا کن واسه اون که ما رو اینجا گذاشت ، تنهای تنها

لا لا لا لا
نخواب اون راه دوره خدا میدونه که حالش چه جوره
توی خلوت میگم اینجا کسی نیست
خداییش که دلم خیلی صبوره

لا لا لا لا
نخواب تیره است چراغم مثل آتشقشان میمونه داغم
به جون گلدونا کم غصه ای نیست
هزار شب شد هزار شب شد نیومد باز سراغم

لا لا لا لا
نخواب خواب که دوا نیست
دل دیوونه داشتن که خطا نیست
میگن دست از سرش بردار نمیشه
آخه عاشق شدن که دست ما نیست

لا لا لا لا
نخواب تنها میمونم ، کمک کن قدر چشماتو بدونم
چرا چشمات پر خشم عزیزم مگه من مثل اون نامهربونم

لا لا لا لا
نخواب ماه رو نگاه کن
من اسفند رو میارم ، تو دعا کن
بگو برگرده پیش ما بمونه کتاب حافظ رو بردار و وا کن

لا لا لا لا
نخواب سرما تو راهه همیشه عمر خوشبختی کوتاهه
میگن با یه فرشته اونو دیدن ، دروغه ... جون دریا اشتباهه

لا لا لا لا
نخواب تلخ جدایی ، کمر خم میشه زیر بی وفایی
تو بیدار باش همه تو خواب نازن برای کی بخونم پس لالایی

لا لا لا لا
نخواب تنهایی زرده اگه طولانی شه مثل یه درده
اگه چشم انتظار باشی که هیچی
دروغ میگی به دل که بر میگرده

لا لا لا لا
نخواب اشکت زلاله مثل بارون پای نخل وصاله
من و تو هم شب و هم قلب و کشتیم ولی اون چی ؟ چقدر اون بی خیاله

لا لا لا لا
نخواب دنیا خسیسه ، واسه کم آدمی خوب مینویسه
یکی لبهاش تو خوابم غرق خنده است ، یکی پلکاش تو خوابم خیسه خیسه

لا لا لا لا
نخواب عاشق یه سیبه ، همیشه سرخ و تب دار و غریبه
تا اون بالاست رسیده است اما تنهاست ، پایین هم که بیوفته بی نصیبه

لا لا لا لا
نخواب اینجا سیاهی پر اما تو تنگه قصه ماهی
اونی که ما ها رو بیدار نگه داشت الهی خواب باشه حالا الهی

لا لا لا لا
نخواب تا اون بخوابه ، بشین انقدر تا که خورشید بتابه
زمونی که یقین کردم بیدار شد بخواب با یاد عکسی که تو قابه

لا لا لا لا
بخواب بیدار حالا دیگه باید بخوابی پس تو لالالا بخواب
دیگه تو میتونی بخوابی
ببین خورشید اومد بالای بالا

لا لا لا لا
این هم بود سرنوشتم
این از امروزم و این از گذشتم
نمیخوابم تا تو برگردی یک روز
منم خواب رو واسه اون روز گذاشتم
نمیخوابم تا تو برگردی یک روز
منم خواب رو واسه اون روز گذاشتم
+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 11:36  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

شعر محلی مازندرانی

شعر محلی مازندرانی

                              لاويج

عَجب لِطفُ صفايي دارنه لاويج           عجب آب وهوايي دارنه لاويج
صفا دارنهِ وِآبشارِ حرام او               چي خار هَسّهِ وِ نِه لاروُ گرم او
چَنِِّه خارِ، وِ فيلِ سَنگيِ وَر                  نومِه هرازِ پَلي؛ پي نِمازِ سَر
بِهشت هَسّهِ سيلِم و كِنس كِبن            سوردار بَن و جنگلِ ليلهِ بِن
خدا دِنِّه چي خارِ اسيونَگ              اِسپِه سَنگ و پَلنگ دَرّه و تارنَگ
ماري خِمَنّ و حَسليمَه يِ گِردَن           پلِيم كِتي و سبزَ جاري خِمَن
نَووّنه چَنِّه خارِ ايزوا كوه                    و نِه گِل و گياهِ بكِّه بو
لِسب و قِلقِ چالِ درّهِ او                   زِغاره و ميرخِمَنّ و مَرزمي لو

تَمومِ مازرون ازپي قِلا ديارِ                  وِ پي نِماز سَر نووّنهِ چَنّهِ خارِ
وِ سوردارِ سو مثِّ ستاره مونّهِ               وِ نهِ آسِمون مثِّ آيِنهَ مونّهِ
بِهار و تاوِسِّن چي خارِ لاويج               تاوِسِّن هَم مثِّ بِهارِ لاويج
بِهارِ ما پِر از گِلزارِ لاويج                   هَمه جا مَشتِ لالِه زارِ لاويج

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:22  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

سوردا ر(1)

                                                  سوردا ر(1)


         1. اِسبي  چارقَد  سر اَنگو سو دا ر كو
                                                                                پَئيز وَلگه بِشته شِه دل رو
         2.  دامن رِ سبز هاكرده سبزِ سُوردا ر
                                                                               وِ تاج تِك ستاره زَنه سوسو

         3.  شو تا صوا يي تِنه چش ويشاره

                                                                            يقين ازغصه ي اين روزگاره

         4. تِره مژده دِمه اي ا سپه سوردا ر
                                                                                مَسّه بلبل خونّه كِنه بهاره
         5. غصه نَخر ا ينه اَي نوروز ما
                                                                            تِه سَبز گيسه ي مين كَفنه وا
         6.  تِه افرا دار سر اَي خونه تيكا
                                                                           مَسّه پَرِش كنه ويشه ي شيكا

(1) كوه سوردار روسري سفيد روي سرش گذاشت. برگهاي پاييز را روي دلش گذاشت.
(2) كوه سوردار دامنش را سبز كرده است. روي تاجش ستاره سو سو مي زند.
(3) از شب تا صبح چشمهايت بيدار است. يقيناً از غم و غصه اين روزگار است.
(4) به تو مژده ميدهم اي سوردار سفيد پوش. بلبل مستانه دوباره  ميخواند و بهار مي شود.
(5) غصه نخور دوباره ماه نوروز مي آيد. در ميان گيسوي سبز تو دوباره باد مي وزد.
(6) روي درخت افرا دوباره پرندگان مي خوانند. و آهوان در بيشه هايت گردش مي كنند.

 

                                                                            « حجت مقيمي مقدم»

 

(1) سوردار منطقه اي زيبا درارتفاعات شهرستان نورمي باشد كه چشم اندازي مسلط به شهرهاي جلگه اي

استان مازندران دارد و به علت ارتفاع زياد آن دكل صدا و سيماي استان مازندران در آنجا قرار دارد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:21  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

لاویج کوه

این قطعه شعر توسط آقای لاطف از آمل به آدرس سایت لاویج فرستاده شده است

       لاویج کوه

لاویج کوه بهشت مازرونه سرسبزهسّ و دیار عاشقونه

لاویجی دل صاف اوره مونـّه وه کینه ورف سرکوره مونـّه

وه تـن مثـل دماونـد استواره لاویجی هـسّه ونه افـتـخـاره

ازبس که باصفائه منه لاویج بـوین یکّـه نمائـه منه لاویج

بهارماه که مشت سبزه بونه هرکی اینجه بیه دل تازه بونه

ایـزوا و انــگ نـوی بــلاره میشکاخنی جـنگ نوی بلاره

جان برارخوانی ته دل بیه سو بروبوریم تفــریحگاه حـرامو

بوین تولاویج دشت وچمنـّه امـه گـندم کـول ومـیرخـمنـّه

بـراربروبوین دیـزین کـلاره کرچی و به بنک رئیس کلاره

بوین سید محله و کیا کلاره مـلـّا مـحـله دیـار بـا صـفـاره

برارون بین شه دلـّه هاکنین وا امه لاویج هسّه خش آب وهوا

دیـارپـاکـی وعـشـق ووفـائـه لاویجی ره بوین چی باصفائه

منه وردزبون<<لاطف>>همینه لاویج شهـرچـمستونـّه نگینـّه

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:20  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

نمای زمستانی از دهکده توریستی لاويج

 
 
عکس - نمای زمستانی از دهکده توریستی لاويج
زمستان 1386 - لاويج
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:20  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

عكس - نمايي از جاده لاويج در يك روز پاييزي

 
عكس - نمايي از جاده لاويج در يك روز پاييزي
جاده لاويج - پاييز
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:19  توسط گروه موسیقی دانان طبری  | 

مژده آمدن بهار

 
شعر - مژده آمدن بهار

به نام خدا
با فرا رسيدن سال نو اهالي روستا با تميز كردن اتاق ها و شستن فرش ها و ... خود را براي سال نو آماده مي كنند و چون فصل بهار مقارن با آغاز كار كشاورزي در روستا مي باشد مردم با تعطيلات آنچناني برخوردار نمي باشند و چهره روستا در فصل بهار با توجه به رويش گلها و شكوفه هاي درختان مخصوصاً درخت آلوچه بسيار زيبا بوده و زيبايي خاصي را در كناره هاي رودخانه ها و باغ ها بوجود مي آورد و با توجه به آغاز سال نو 1388 بر حسب وظيفه من هم اين سال نو را به تمامي ايراني هاي عزير و بخصوص روستاهاي مازندران تبريك عرض مي نمايم.

هلي داره تن اسبه پوش بهييه
زمين و صحرا سبزه روش بهييه
ونوشه اينجه ، اونجه بيه بيشار
قشنگي بيشه گوش تا گوش بهييه
***

تلفظ انكليسي
Halidare tan esbeh posh bahiyeh
Zamin o sahra sabzeh rosh bahiyeh
Vanosheh injeh onjeh bayeh bishar
Gheshangi bisheh gosh ta gosh bahiyeh
***

ترجمه فارسي
با آغاز فصل بهار و سال نو درخت آلوچه با شكوفه هاي سفيد و زيبا خودش را نشان مي دهد.
و همچنين همه جاي زمين سر سبز و خرم به نظر مي رسد و همه از نشانه هاي خداوند بزرگ مي باشد.
و گلهاي زيبا و خودرو در دشت و صحرا بيدار شده و زيبايي بهار را چند برابر مي كنند.
و گوشه تا گوشه دشتها با وجود گلها و سبزه ها زيبايي خاصي را ايجاد كرده است.
***
بهار
چمر بيته همن با شه بهاري
دپوشيهه شه تن سبز قوايي
سلوم بته تي تي ره دشت و صحرا
عجب بيه قشنگ تا چش دياري

***
تلفظ انگليسي
Chemer bayteh hemen ba she behari
Daposhiheh she tan sabze ghevayee
Selom bateh titi re dasht o sahra
Ajeb bayeh gheshang ta chesh diyari

ترجمه فارسي
با فصل بهار و آغاز سال نو دشت و صحرا تغيير كرده و سرسبز شده اند.
و همه جا از سبزه و گلهاي زينتي پر شده است.
و با وجود شكوفه هاي زيبا دشت و صحرا بسيار ديدني به نظر مي رسد.
و تا آنجا كه چشم كار مي كند زيبا و دلنشين شده است.

این شعر از طرف مير حمزه طاهري هريكنده اي نوپا فرستاده شده است

با تشکر از ارسال شعر زیبا ایشان

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 21:19  توسط گروه موسیقی دانان طبری  |